Bijna vakantie

Hej!

Ik begin vandaag maar eens met een foto van een prachtige auto: MIJN prachtige auto. Nadat de Volvo niet meer door de APK-keuring was gekomen en ik een waslijst met reparaties had gekregen, was het helaas toch tijd voor iets anders. We hebben toen besloten dat ik nou een keer een nieuwe auto zou kopen: één met 7 jaar garantie en een minder milieubelastend exemplaar. Goedkoper om mee te rijden en betrouwbaar. Dus kwamen we uit bij deze Kia. Voor het eerst in mijn leven een nieuwe auto, en ik ben heel blij! Jenta heeft de auto nu ook goedgekeurd (tenminste, zolang haar kussen en nijlpaard erin liggen. Anders is het niet haar auto). Maar dat is niet al het nieuws... het is juni en het is dus bijna vakantie. Op mijn werk zijn wij druk bezig om alles af te ronden, maar om de stress een beetje te verlichten zijn er ook verschillende leuke activiteiten georganiseerd. Zo is er morgen een afsluitingsfeest waar de huisband (wij) optreden, en vandaag waren we uitgenodigd bij mijn collega om te lunchen op de veranda.

Het eten was geweldig, en het weer ook. Daarom nam de man van mijn collega ons mee in de boot. We voeren eerst over de Dalälven en daarna hebben we een rondje "waterski-snelheid" gevaren op zee. Hier vertrokken wij vandaan: het huis in het midden.

Onderweg genoten wij van de zon en we zagen allemaal mensen zwemmen; het water was ook al 16,8 graden.

Ik voelde me net een beetje in Florida: in de zon genieten van een boottocht en dan te horen krijgen wie waar allemaal woont, en wat vakantiehuizen zijn en wat niet. Alleen woonden hier geen beroemde Amerikanen :)

En zoals gezegd: morgen is het feest, bbq met live-muziek. Ik heb een collega gevraagd of ze wat filmpjes foto´s wil maken zodat mijn bloglezers het ook mee kunnen maken. Maar in elk geval heb ik hier alvast een foto van de repetitie van vandaag:Groetjes, Willemien

Zo warm...

...is het bij ons... Groetjes, Willemien

Warme groeten

Hej!

Vorige week zijn wij in het weekend even bij Jasper´s ouders geweest. Het was nog steeds prachtig weer en we hebben genoten van een bbq in de tuin, in de zon. Vanaf hun veranda keken wij ´s avonds uit op de rivier.De afgelopen week ben ik bezig geweest met de voorbereidingen voor de intensieve Zweedse cursus van augustus (twee weken) en gisteren (vrijdag) was ik de hele dag in Stockholm om te vergaderen. Oh wat was het warm. En ik zal niet klagen. Maar het was bloedheet. BLOEDHEET! In een vergaderzaal zonder airconditioning. Bijna 30 graden. In mijn nette kleren. Maar ik zal niet klagen.
Om het station heb ik nog even met een vriend gekletst die vast was komen te zitten tussen alle eindexamen-vierders. Gisteren was schoolafsluitingsdag en alle eindexamenkandidaten werden in vrachtwagens en karren door de stad gereden. Zelfs met de fiets kon je er niet meer doorheen komen!
Eerst lachte ik nog om alle drukte en het verhitte en verdwaasde gezicht van die vriend, maar toen ik eenmaal in de trein STOND op weg naar huis, verging het lachen mij wel. Ik had een geboekte plaats, maar ik kon er niet bij. Ik stond tussen een stel Zwetende Zweden in. En de airco in de trein kon het niet aan. En ik ook niet, mag ik wel zeggen.

Vandaag hebben we ons rustig gehouden: het is nog steeds 30 graden en zonnig. Prachtig weer voor een vrije dag. We weten niet hoe lang het nog duurt, maar de strand-uitjes zijn hier al geplanned. Zwemmen, bbq, picknick...
Al jaloers?

Groetjes, Willemien

Fly me to the moon

Hej!
Hier komt weer een update uit het zonnige Zweden. Het is hier weer heerlijk weer. Dat komt goed uit, want wij hebben een lang weekend (Hemelvaartsdag-donderdag, "klemdag"-vrijdag, Nationaldag-maandag).
Ik zit nu in de woonkamer te luisteren naar Frank Sinatra (Fly me to the moon). Niet alleen om een beetje een romantische stemming te creëren (wij waren tenslotte onlangs zever jaar getrouwd) maar vooral om ons optreden voor te bereiden. Op 22 juni speel ik met mijn collega-band op het eindfeest op de Högskola. We spelen vrij veel jazz en wat rock n´roll. We hebben er sinds vorige week zelfs een banjospeler bij, dus het zal zeker een gezellig en swingend optreden worden.
Vorige week heb ik op mijn werk mijn contract officieel getekend. Kijk, hier is het bewijs, ik heb nu een fulltime aanstelling!:
Maar dat is niet het enige: Het koopcontract van ons nieuwe stuk grond+huis is ook in orde gemaakt. Hieronder zien jullie een foto die wij vorige maand maakten, toen de bomen en bloemen nog niet in bloei stonden.

Het huisje wordt na de zomer gesloopt en dan laten wij een nieuw huis bouwen. We hebben dus volgend jaar - als alles goed gaat - een gloednieuw huis met twee werkkamers, twee slaapkamers, twee woonkamers, twee badkamers en twee bewoners (en een hond!). En dat alles met uitzicht over het water. Er is ongelofelijk veel te regelen, en je moet overal met je neus bovenop zitten, maar dat ben ik wel wat gewend. Ik mag me nogal graag overal mee bemoeien. Jasper en ik hebben er heel erg veel zin in.

Om een beetje tot rust te komen, was ik vandaag op pad met een vriendin. Er was hier een open-atelier-route, en wij hebben allerlei kunstenaars bezocht en gepicknickt. We kwamen onderweg een lieve pony tegen (die nu al gaas over haar gezicht had tegen het ongedierte) die geaaid wilde worden. Ik heb me echter verre van de lieverd gehouden: er stond veel schrikdraad omheen en ik ben momenteel niet zo soepel dat ik ongeschonden bij het beestje zou zijn gekomen. Mijn vriendin kon de verleiding echter niet weerstaan:

De oplettende lezer heeft wellicht wel begrepen dat wij deze zomer al uit ons huidige huis verhuizen, en dat er dus huisvesting gezocht moest worden om een klein jaar te overbruggen. Ook dát is gelukt. Op de benedenverdieping van dit complex hebben wij een drie-kamer-appartement gehuurd vanaf 1 juli. Inderdaad, aan de bosrand! Daar zijn wij heel blij mee. Jenta kan daar fijn wandelen. Dit is de voorkant van ons nieuwe onderkomen:

Nu moeten we dus deze zomer het één en ander verslepen naar Hudiksvall, en daar kunnen we wel wat hulp bij gebruiken. Vooral omdat ik momenteel niet zoveel moet tillen in verband met wat nekklachten. Dus, als fitte en vrolijke mensen zich geroepen voelen, kunnen ze bij ons langskomen in juli, spulletjes meenemen naar Hudiksvall en ons heel blijmaken met wat hulp.

:)

Nu vragen jullie je misschien af: hoe is Jenta er nou onder? Al die drukte, verhuizingen, bouwstress... Tja, Jenta weet heel goed hoe je moet ontspannen:

Nou, uiteindelijk is deze blog wat ongestructureerd geworden, maar in zo´n chaotische tijd als nu is dat wel toepasselijk misschien...

Tot de volgende update!

Groetjes, Willemien