Een dagje op de Högskola

Hej!
Zoals iedereen zo ondertussen wel weet, werk ik in Gävle en geef ik daar les aan de Högskola. Wat misschien nog niet iedereen weet, is dat ik in het voorjaar een paar meter ben verhuisd. Of liever gezegd: mijn werkplek is wat verplaatst. Na een paar maanden rommelen en verzamelen, heb ik er weer een gezellig hoekje van gemaakt. Het leek me daarom wel even leuk om jullie te laten zien waar ik werk.
We beginnen met "the big picture", van macro naar micro zogezegd:In dit gebouw bevindt zich onze faculteit. Het bovenste raampje is het raam bij mijn printer / kopieerapparaat. Ik zit met een stel collega´s op de 6e etage. De lift gaat tot de 5e. Of helemaal niet, zoals vorige week. Ik ben nu overigens weer helemaal fit, op het volledige verlies van mijn stem na.

Hierboven zien jullie één van mijn collegezalen. Daar gebeurt het allemaal: "de overdracht van kennis, energie en inspiratie. Dé plek waar studenten uitgedaagd worden zichzelf te ontplooien en elkaar en docent ontmoeten in een dialoog over het weten." En natuurlijk genadeloos op hun kop krijgen van mij als ze hun huiswerk niet hebben gedaan.;-)

Onze eetkamer. Hier komen alle docenten en het administratief personeel samen tussen 12 en 1. Samen eten we hier een hapje. We hebben natuurlijk twee magnetrons en een keukentje. En gelukkig een afhaalchinees naast de deur.

Zo tussen de bedrijven door wordt er ook nog koffie gedronken in de koffiehoek, hierboven te zien. Nou drinken wij (6e-verdiepingers) onze koffie, thee en warme chocolademelk op onze kamer. Maar hier halen we onze drankjes en ons fruit. Let op de fruitmand onder het schilderij. Ik pik altijd meteen een banaan in, want die zijn erg populair. Je moet er altijd snel bijzijn.

En dan mijn werkkamer. Vroeger zat ik rechts, nu ben ik "ge-upgrade" naar de linkerkant van de kamer, met groene stoel en in hoogte verstelbaar bureau. Ik heb ook een gezellig scherm voor mijn neus met nep-klimop. Achter mij (niet op de foto) staat mijn boekenkast.

En dan is dit wat ik elke dag zie: Het doosje met mijn visitekaartjes (Elisabeth Metselaar-Drion, lecturer / Elisabeth Metselaar-Drion, universitetsadjunkt), een potje met nep-narcisjes (niet van echt te onderscheiden; mijn collega´s vroegen hoe ik ze zo lang goed kon houden...tja...), een gevilte Jenta, een paaskuiken en een vilten eland met jas en rugzak en tot slot mijn theemok met allerbeste en liefste juf van de hele wereld erop (niet zelf gekocht). Dan natuurlijk de foto van ons onder een Beverly-Hills-bord. Verder hangt er op mijn prikbord (niet in beeld) nog een foto van The Hollywood Sign en een foto van Ola Salo, tijdens het The Ark-concert in Skövde.

Ja, ik houd wel van een gezellige werkplek.

Hartelijke groeten,

Willemien

Gestemd en geknipt

Hej!

Zoals Jasper al aangekondigd had, was het vandaag tijd om te stemmen. Wij mochten niet landelijk kiezen, maar wel gemeentelijk en provinciaal. Stemmen gebeurt hier met papiertjes die je invult en in een envelop stopt en vervolgens inlevert. Erg leuk allemaal.
Een paar politieke partijen hadden alvast stembiljetten in onze brievenbus gestopt:

En als trotse Zweden-inwoners poseren wij met onze Röstkort (stembewijs?).

Zoals jullie wel kunnen zien, heb ik rood gestemd deze verkiezingen. Ik ben namelijk vrijdag een hele ochtend bij de kapper geweest en die heeft mij fanatiek geknipt en gekleurd. Ik heb nu een pony en rood haar. Het Nederlandse thuisfront moest er even aan wennen (mijn dochter heeft geen pony) maar uiteindelijk werd de nieuwe coupe door de meerderheid van de stemmers goedgekeurd.

Afgelopen week zijn zowel Jasper als ik erg verkouden geweest, maar gelukkig konden we wel gewoon aan het werk. Helaas werkte precies deze week de lift naar mijn werkkamer (6e verdieping) niet. En als rechtgeaarde asthmatica had ik behoorlijke problemen om boven te komen. Maar goed, dat is allemaal maar tijdelijk. En het voelde in elk geval alsof ik toch nog heel erg veel aan het bewegen was geweest, ook al heb ik niet gesport en ook niet gedanst deze week.

Niet alleen de lift deed het niet op mijn werk: toen ik woensdag mijn studenten wilde omkopen...euhm...plezieren met een kopje cappuccino, warme chocolademelk, koffie en thee, sloegen ineens de stoppen door toen ik mijn waterkoker aan het stopcontact hing. Helaas was mijn collegezaal een gedeelde zaal: er zit een schuifwand in, en aan de andere kant van die wand was net een andere docent een PowerPoint presentatie aan het geven met behulp van een laptop en beamer...
Ik heb toen onmiddelijk mijn studenten de koek en koffiezakjes laten verstoppen en zelf stopte ik de waterkoker gauw in mijn tas. Toen heb ik de conciërge gebeld en die kwam meteen kijken wat er aan de hand was. Hij vroeg mij of ik alleen de overhead-projector aan had gehad. Ik heb even vriendelijk geglimlacht en geknikt en mijn studenten knikten netjes met mij mee (ze moeten hun examen nog doen, dus ze weten wel beter dan mij te verraden).
Nadat de stroom weer terug was gekomen, heb ik de waterkoker maar in de hal neergezet en hebben we daar lekker koffie gedronken.
Mijn studenten hebben vervolgens allemaal heel hard gewerkt aan hun analyse (en dat was ook mijn doel).

Ja, nu hebben jullie een korte inblik gekregen in mijn pedagogische methoden! :)
Volgende week hoop ik gewoon weer fris en fruitig aan het werk te kunnen en dan kan ik ook beginnen met fitness op de universiteit.

Hartelijke groeten,
Willemien

Zwevend bij de koffie

Vorige week zondag was het "söndagskafee" in het grote huis op de gård weer open. Na een paar maanden zonder versgebakken citroentaart, chocoladetaart en koekjes konden we weer even op de koffie en genieten van al het lekkers.
Dat het söndagskafee in de zomer gesloten was, betekende overigens niet dat we niets bij de koffie hadden. Ik heb de laatste tijd vrij veel gebakken: van boterkoek tot chocoladebiskwie (nee, geen Hollandse biskwietjes, maar een soort bitterkoekjes met chocoladecrème en chocolade). Dus over lekkers bij de koffie valt niet te klagen.

Het logo voor de verkiezingen 2010

Maar waar praat je dan zo over tijdens een Zweedse koffiepauze? Over politiek natuurlijk, want terwijl Nederland nog steeds stuurloos is in afwachting van een nieuwe regering, maakt men zich in Zweden ook op voor de verkiezingen. Op 19 september zijn er parlementsverkiezingen, gemeentelijke verkiezingen en verkiezingen voor "landstinget". Landstinget is de "provinciale" overheid die verantwoordelijk is voor de gezondheidszorg.

Nu mogen wij uiteraard niet meedoen aan de parlementsverkiezingen, maar aan de andere twee verkiezingen mogen we wel meedoen. Hierbij gaat het dan om belangrijke lokale besluiten, hier in Hudiksvall lijkt de belangrijkste vraag te zijn: krijgen we een nieuw zwembad of niet?
Tja, een moeilijke vraag... en als we een nieuw zwembad krijgen, waar moet dat dan komen? Een van de voorstellen voor de locatie is het parkeerterrein waar ik elke dag gratis parkeer om met de trein naar mijn werk te gaan. Is dit een goede reden om niet op partij X te stemmen? Ik weet het niet.
Nou ja, we hebben nog een week...

Groetjes van een zwevende kiezer,
alias Jasper

Tijd voor Stockholm

Hej!
De colleges zijn weer begonnen, alle studenten zijn weer fris en fruitig aan de studie, en daarom was het weer de hoogste tijd voor mij om naar Stockholm te gaan.
Samen met mijn vriendin Karin heb ik behoorlijk "heftig" gewinkeld. Een leren jas, een sweatshirt (of "hoody with zipper" op zijn Internationaals) en twee nieuwe broeken. Vrijdagavond wachtte ik Karin op op het centraal station van Stockholm, en daarna gingen wij naar ons hotel Lunda Pensionat, een supercentraal gelegen leuk pension / jeugdherberg.
Er hing een charmant papier op de deur en ik kon het niet laten om daar even een foto van te maken. Er was een kleine ruimte waar we ´s ochtends hebben ontbeten.

De kamer was overigens ook heel klein, maar erg schoon en met een geweldig uitzicht:

Ja, wow! Zaterdagavond ben ik weer thuisgekomen en ik heb een ontzettend leuk weekend gehad.

Vandaag hadden mijn retoriekstudenten voor het eerst een praktische opdracht: ze moesten een toespraak van twee minuten houden, waarin ze een persoon roemen (ik weet echt even niet hoe dat heet). In elk geval moesten ze gebruik maken van enkele retorische stijlfiguren en de drie pisteis in de praktijk brengen: ethos, pathos en logos. Best moeilijk, om binnen twee minuten een goede toespraak te houden, maar er zaten een paar prachtige toespraken bij! Ik was helemaal ontroerd.

Mijn internationale studenten hebben deze week geleerd hoe ze zich voor moeten stellen, tellen in het Zweeds en natuurlijk de uitspraakregels. Eén student merkte op: "Het klinkt heel anders als u het zegt." En dat mag ik natuurlijk ook wel hopen.

Groetjes vanuit herfstig maar redelijk zonnig Zweden,

Willemien